M.C ESCHEREscher.jpg

Βιογραφία



Ο Maurits Cornelis Escher είναι ένας από τους πιο φημισμένους γραφίστες του κόσμου. Εκατομμύρια άνθρωποι χαίρονται την τέχνη του σ’ όλον τον κόσμο, όπως φαίνεται από πολλούς ιστότοπους του Διαδικτύου. Πιο πολύ δοξάστηκε από την καλούμενες αδύνατες κατασκευές, όπως το «Ανέβασμα και κατέβασμα», η «Σχετικότητα», τα μεταβατικά χαρακτικά όπως τα Μεταμόρφωση Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, το «Ουρανός και νερό» και τα «Ερπετά».
Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου του 1898, στο Leeuwarden της βόρειας Ολλανδίας και ήταν το τέταρτο και τελευταίο παιδί ενός πολιτικού μηχανικού.

Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρονών αντί να ασχολείται με τα μαθήματα προτιμούσε να παρατηρεί τα σύννεφα προσπαθώντας να διακρίνει συγκεκριμένα σχήματα μέσα σε αυτά ενώ παράλληλα περίμενε με ενδιαφέρον τα εβδομαδιαία 2ωρα μαθήματα σχεδίου και χαρακτικής. Ξεκίνησε σπουδές στην αρχιτεκτονική αλλά πολύ σύντομα με την συμβουλή του δασκάλου του, ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με τις Γραφικές Τέχνες. Τελείωσε τη σχολή του το 1922.
Μετά τη σχολή ταξίδεψε αρκετά στην Ιταλία, συγκεκριμένα στην Φλωρεντία, την Σιέννα, την Βολτέρα και στην Ισπανία, στη Μαδρίτη, στο Τολέδο κ.α. Στην Ιταλία γνώρισε και τη σύζυγό του Τζέτα Ούμικερ, την οποία παντρεύτηκε το 1924. Εγκαταστάθηκαν στη Ρώμη όπου έζησαν μέχρι το 1935. Κατά τα 11 αυτά χρόνια ο Έσερ ταξίδεψε σε όλη την Ιταλία σχεδιάζοντας και σκιτσάροντας τα χαρακτικά έργα που θα συμπλήρωνε όταν επέστρεφε στο σπίτι. Πολλά από αυτά τα σχέδια θα τα χρησιμοποιούσε αργότερα σε άλλες λιθογραφίες ή ξυλογραφίες. Π.χ. το περίφημο έργο του «Καταρράκτης» προέρχεται από τη ιταλική του περίοδο, ή τα δέντρα που αντανακλώνται στην ξυλογραφία «Λιμνούλα» είναι τα ίδια δέντρα που έβαλε στην ξυλογραφία "Πινέτα του Κάλβι» το 1932. mc-escher-waterfall-826x1024.jpgm-c-escher-drei-welten-4-14346.jpg

Ο M.C. Escher σ’ όλη τη ζωή του έφτιαξε 448 λιθογραφίες, και ξυλογραφίες και πάνω από 2000 σχέδια και σκίτσα.

Το ύφος των έργων του και από πού εμπνεύστηκε για αυτά.


Στη διάρκεια της ζωής του ο Escher ήταν αληθινός Ευρωπαίος καλλιτέχνης, κατοίκησε και εργάστηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Τα θέματα που διάλεξε για τα έργα του προέρχονται από τον οπτικό πλούτο αυτών των χωρών. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, άρχισε να ταξιδεύει συχνά. Πήγε στη Γαλλία κι από κει στην Ισπανία όπου επισκέφτηκε την Αλάμπρα, ένα παλάτι των Μαυριτανών του 13ου αιώνα, στη Γρανάδα και το μουσουλμανικό τέμενος της Κόρδοβα. Εκεί έρχεται σε επαφή με τη διακοσμητική δεξιοτεχνία των καλλιτεχνών του Ισλάμ, εντυπωσιάζεται και εμπνέεται από τα μαυριτανικά μωσαϊκά και τα γεωμετρικά μοτίβα που διακοσμούσαν τους τοίχους των κτιρίων του παλατιού . Εγκαθίσταται στην Ιταλία όπου ζει και εργάζεται ως το 1935. Αυτή την περίοδο στο έργο του κυριαρχεί η ορατή πραγματικότητα δηλαδή αυτά που παρατηρεί στον κόσμο γύρω του.Το 1936 έκανε το τελευταίο του ταξίδι μελέτης : επιστρέφει στην Αλάμπρα. Η δεύτερη αυτή επίσκεψή του σήμανε την αρχή της πλήρους αλλαγής στο στυλ και στα θέματά του. Τα γεωμετρικά σχέδια των Μαυριτανών που για θρησκευτικούς λόγους είχαν παντελή απουσία κάθε έμψυχης μορφής, τον ενθουσιάζουν και τον προσελκύουν αφάνταστα. Θεωρητικά αυτά τα σχέδια θα μπορούσαν να συνεχίζονται ως το άπειρο. Ο Escher ήθελε να δώσει ζωή σε αυτά τα αφηρημένα σχέδια χρησιμοποιώντας ζώα κυρίως πουλιά και ψάρια, φυτά και ανθρώπους γιατί η επίδραση από κάτι γνώριμο του φαινόταν πιο δυνατή. Παρόλο που στα προηγούμενα χρόνια είχε κινηθεί κατά διαστήματα προς αυτή την κατεύθυνση από το 1937 συγκεντρώνεται στις επινοήσεις της δικής του φαντασίας και ερευνά εντατικά τεκμηριωμένο, εικονογραφικό υλικό από διάφορες έρευνες για τα μαθηματικά και την κρυσταλλογραφία. Τα συμπεράσματα των γεωμετρών και των κρυσταλλογράφων θα τα χαρακτηρίσει “ανοικτή πόρτα των μαθηματικών” και θα αναγνωρίσει την εξαιρετική επίδρασή τους στο έργο του. Από αυτή την περίοδο έχει σαν βάση ένα γεωμετρικό σχέδιο (ένα τρίγωνο, ένα κύκλο, μία σπείρα ή μία σφαίρα, ένα πολύγωνο ή ένα πολύεδρο, χρησιμοποιεί οπτικές αντιφάσεις και τα χαρακτικά του έχουν να κάνουν με τον άπειρο χρόνο και χώρο, τις συμμετρίες, τους δακτυλίους και τις σπείρες στο χώρο, τις αντανακλώμενες εικόνες , τις αντιστροφές, τις περιστροφές, τις σχετικότητες, τη σύγκρουση μεταξύ του επιπέδου και του χώρου. Το έργο όμως που τον έκανε πασίγνωστο ήταν η συστηματική διαίρεση του επιπέδου και οι περίφημες πλακοστρώσεις του. Ένα έργο στο οποίο υπερέχει η καθαρή γεωμετρία .Ο ίδιος είπε: “Πρόκειται για την πλουσιότερη πηγή έμπνευσης που είχα ποτέ: Ο τρόπος με τον οποίο μια επιφάνεια μπορεί να διαιρεθεί, ή να γεμίσει με ομοιόμορφα σχήματα που εφάπτονται χωρίς να αφήνουν καθόλου κενά.”.Η κανονική διαίρεση της επιφάνειας είναι η κάλυψη μιας επιφάνειας με το ίδιο μοτίβο, που επαναλαμβάνεται με συστηματικό τρόπο δίχως να αφήνει κενά διαστήματα . Παρόλο που ο Escher δεν είχε καμία επίσημη κατάρτιση μαθηματικών, και δεν τα είχε κατανοήσει βαθιά, δημιουργεί ένα έργο τέχνης που στηρίζεται σε πολλές μαθηματικές αρχές. Αναπτύσσει τη δική του θεωρία για τις πλακοστρώσεις στο επίπεδο ,την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει ερασιτεχνική, μιας και διαφέρει από τις αυστηρές θεωρήσεις των γεωμετρών και τα γεωμετρικά σχέδια που χρησιμοποιεί, τα οποία δείχνουν να μην έχουν αρχή ή τέλος, σταδιακά εξελίσσονται σε μορφές ή το αντίστροφο. Στις πλακοστρώσεις του τα ”πλακίδια ” μπορεί να είναι πολυγωνικά, κυρτά ή μη ή να έχουν οποιοδήποτε περίγραμμα. Χρησιμοποιεί διάφορους μετασχηματισμούς συμμετρίας, περιστροφές και μεταθέσεις επαναλαμβάνοντας τις μορφές του και μάλιστα σε κάποια έργα του όλο και σε μικρότερες κλίμακες, για να μεταβιβάσει την αίσθηση του απείρου. Η έννοια του δυισμού, που είναι θεμελιώδης στη γεωμετρία και βασίζεται στη διαπίστωση της συμμετρικής συμπεριφοράς θεμελιωδών γεωμετρικών αντικειμένων, είναι διάχυτη στο έργο του κυρτός – κοίλος, σκοτάδι – φως, πάνω – κάτω, και συχνά καλός – κακός τη μεταφυσική πτυχή της δυαδικότητας. Λίγοι ήξεραν ότι ο Escher θα γινόταν ένας διάσημος καλλιτέχνης και θα δημιουργούσε ένα εμπνευσμένο έργο που πάντρευε τον κόσμο της τέχνης και των μαθηματικών. Στην εποχή του το έργο του εκτιμήθηκε από μαθηματικούς παρά από ομότεχνούς του. Μόνο σήμερα εμφανίζονται σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση που έδειξε ο Escher δηλαδή στη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στις επιστήμες και τις τέχνες.

Το μουσείο του Escher

Το μουσείο του Escher ιδρύθηκε στις 15 Νοεμβρίου το 2002 στη Χάγη, Ολλανδία.
Το μουσείο στεγάζεται σε ένα πρώην ανάκτορο (Lange Voorhout Palace) που χρονολογείται από τον δέκατο όγδοο αιώνα. Η βασίλισσα Emma Waldeck Pyrmont αγόρασε το αρχοντικό σπίτι του 1896 και το χρησιμοποίησε ως παλάτι από τον Μάρτη του 1901 μέχρι το θάνατό της το Μάρτιο του 1934.

Το μουσείο διαθέτει μια μόνιμη έκθεση ενός μεγάλου αριθμού ξυλογραφιών και λιθογραφίων του Escher, μεταξύ των οποίων υπάρχουν και οι παγκοσμίου φήμης εκτυπώσεις :Air and Water (αέρας και νερό) kef2_escher-sky_and_water.jpg(τα πουλιά γίνονται ψάρια). Καταρράκτης (όπου το νερό φαίνεται να ρέει προς τα πάνω) , Σχέδιο (δύο χέρια που το ένα ζωγραφίζει το άλλο).hands.jpg

Επιπλέον το μουσείο του Εscher παρουσιάζει τα πρώτα ιταλικά υπέροχα τοπία, μια επιλογή από τα μωσαϊκά σχέδια και τις τρεις εκδόσεις της Μεταμόρφωσης, από την πρώτη που είναι μικρή μέχρι την τρίτη μια ξυλογραφία 7 μέτρων.

mouseio.jpeg